পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৮১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

{ ৭৫ ] এহি মতে মাধৱ আৰু ৰঙ্গে তথা। শুনিয়ােক সভাসদ গােপিনীৰ কথা । কৃষ্ণক নেদেখি তাৰা অসন্তোষ মনে। এৰিলেক মন দুখে ক্রীড়াক তেখনে । ৩৫ । কৃষ্ণক বিচাৰি তাৰা না পাইলেক তথা । ৰাধাৰ সখীত সবে মাতি পৌছে কথা র ৰাধিকাৰ সতিনী শুনিয়াে চন্দ্ৰ ৰায় । কোন খানে গৈয়া আছে মাধৱ গােসায়॥৩৫১। দেখিলে কৃষ্ণক জীত নেদেখিলে মৰি । কোন স্থানে গৈয়া আছে কোন নিলে হৰি সবকে বঞ্চিয়। দুৰাচাৰি কোন নাৰী । আমাৰ জীৱন ধন কোলে নিল। কাঢ়ি ॥ ৩৫২ ? হেন শুনি ৰাধাৰ সতিনী কথা কহে। আকুল নহৈব। তােৰা কৃষ্ণৰ বিৰহে ॥ ৰাধিকা সখীৰ থানে আছে দামােদৰ । নিকুঞ্জ মন্দিৰে ৰাধা সমে একেত্তৰ ॥ ৩৫৩। সুকণ্ঠী সহিতে আমি আছিলোঁ সি ঠাই। ৰত্নাৱলী আমাকে খেদাইলা অন্তৰাই । হেন শুনি গােপীগণ ৰঙ্গ ভৈলা বব । কৃষ্ণক বিচাৰোঁ বুলি ভৈলক অন্তৰ। ৩৫৪।