পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৭৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

[ ৭৩ । এহি মতে চলিবাহা নকৰিবা স্নান। তােমাৰ সমান প্রভো নাহিক টেন্টন ।। ধিক ধিক পৰৰ এৰাক খাইবে লাগে । চপলা পিটিয়া কহে গােবিন্দৰ আগে {{ ৩৪০। নিরুত্তৰ কৃষ্ণ সুকণ্ঠীৰ মুখ চাই । দেখাইলন্ত কামাতুৰ জনৰ বিনাই । কামাতুৰ ভৈলে তাৰ নাই লাজ উৰ । যেই ষােলে তাকে কৰে পােষণ বানৰ ৩৪ ১২৫ ৰাত্রি দিনে কামিনীৰ পালি থাকে আশ। স্ত্রীভৈলা বাজা কামাতুৰ ভৈলা দাস। জগত ঈশ্বৰ কৃষ্ণ দেখায়। বিপত্তি। কৰ জোৰ সুকণ্ঠীয়ে কৰন্ত কাকুতি {} ৩৪২ {{ সুকণ্ঠীয়ো কিছাে নপৰিল বুলিবাক। ৰত্নাৱলী কৃষ্ণক নিলন্ত যমুনাক । কৃষ্ণয়ে জলত গৈয়া নাম হেন দেখি। অষ্টোত্তর শত বুৰ দিয়াইলন্ত লেখি। ৩৪৩ দিব্য বস্ত্রে ভূষিত কৰাইলা মাধৱক। লৈয়া গৈল। ৰত্নাবলী ৰাধাৰ পাশক। নিকুঞ্জ মন্দিৰে প্রবেশিলা দেৱহৰি। দেখি ৰাধা গােশালী উঠিল আগ বাঢ়ি২৪৪।