পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৭৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
[ ৭৩ ]

এহি মতে চলিবাহা নকৰিবা স্নান।
তােমাৰ সমান প্রভো নাহিক টেন্টন॥
ধিক ধিক পৰৰ এৰাক খাইবে লাগে।
চপলা পিটিয়া কহে গােবিন্দৰ আগে॥ ৩৪০ ॥
নিরুত্তৰ কৃষ্ণ সুকণ্ঠীৰ মুখ চাই।
দেখাইলন্ত কামাতুৰ জনৰ বিনাই॥
কামাতুৰ ভৈলে তাৰ নাই লাজ ডৰ।
যেই ষােলে তাকে কৰে পােষণ বানৰ॥ ৩৪১ ॥
ৰাত্রি দিনে কামিনীৰ পালি থাকে আশ।
স্ত্রীভৈলা ৰাজা কামাতুৰ ভৈলা দাস॥
জগত ঈশ্বৰ কৃষ্ণ দেখায়া বিপত্তি।
কৰ জোৰ সুকণ্ঠীয়ে কৰন্ত কাকুতি॥ ৩৪২ ॥
সুকণ্ঠীয়ো কিছাে নপৰিলা বুলিবাক।
ৰত্নাৱলী কৃষ্ণক নিলন্ত যমুনাক॥
কৃষ্ণয়ো জলত গৈয়া নাম হেন দেখি।
অষ্টোত্তর শত বুৰ দিয়াইলন্ত লেখি॥ ৩৪৩ ॥
দিব্য বস্ত্রে ভূষিত কৰাইলা মাধৱক।
লৈয়া গৈলা ৰত্নাবলী ৰাধাৰ পাশক॥
নিকুঞ্জ মন্দিৰে প্রবেশিলা দেৱহৰি।
দেখি ৰাধা গােশালী উঠিলা আগ বাঢ়ি॥ ২৪৪ ॥