পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৬৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

বিচাৰিয়া পায় আছ। নাৰী মনােম। জগততে চঞ্চল নাহিকে লক্ষ্মী সম}} তােৰ ভাৰ্য্যা লক্ষী ভৈলা জানে ত্রিভুবনে। তাই ভিন্ন হুইবে হেন পতিয়াবে কোনে।২৯০। তাইৰ হেন লক্ষণ দেখিছে সুস্থিৰ। এতেক স্বভাবে দুয়াে নাৰী পুরুষৰ । ৰাধা বিনে জগতে নে দেখে আন লােক। এমুয়া কপট বাক্য বুলিব মােক । ২৯১ ৰাত্ৰিৰ বিহাৰে হৰি আছিলা যি জনী । সি জনিৰ পাশে চলি যােক আপুনি ।। মাধৱে বােলন্ত ন কহি মােৰ দোষ। ৰাত্ৰি গােট গােৱাইলো কৰিয়া অসন্তোষ ॥২৯২ তােমাক না পাই ৰাত্ৰি গােৱাইলে। দুৰ্ঘোৰ । দি কাৰণে ৰাতুল নয়ন দেখি মােৰ ।। জানি আছে। আপুনি তুমি যে মােৰ প্রাণ । সি কাৰণে বােলাে ন কৰিবা অপমান। ২৯৩। ৰাধিকা বােল কথা শুনিয়ােক মােৰ। মনুষ্য সে দেখিলে ধৰিবে পাৰে চোৰ । যদি তুমি নৰমিল গােপ কন্যাগণ। গগাপিনীৰ চক্ষুৰ কাজল বিতােপন ২৯৪ ।