পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৬৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

রূপক তালৰ ৰাগ ভৈৰৱ উত্তম। নিয়ােক ৰাগৰ লক্ষণ মনােম। শ্যামবর্ণ দীর্ঘ কেশ রূপবতী কন্যা। মৃদুতৰ কোমল বচন অতিধন্যা ॥ ২৮৫। পীতবস্ত্র মালাখণ্ড খােপাত শােভয়। লােহিত চন্দন আতি দেহা প্রকাশয় । প্রিয়া সঙ্গে মনােৰঙ্গে খেলে সখী মিলি। ইসৱ লক্ষণে যে ভৈৰবী ৰাগ বুলি ॥ ২৮৬। ৰাধিকা বচন বােলে মাধৱক চাই। ইতে ঘােৰ ৰজনী বঞ্চিল। যাৰ ঠাই । ফিৰি যায়াে দামােদৰ সি জনীৰ পাশ । আমাক মিছাতে কেনে কৰি আছে। আশ ২৮৭ আটায়ে ৰজনী গােপী আলাপিলা সুখে। তাম্রবর্ণ দুই চকু ওজাগৰ দুখে । চক্ষুক চাহন্তে চিনি ভাল মন্দ লােক। দেখিবে ন পাৰৰ আৰু অন্তৰ হয়ােক।২৮৮|| ভাল ঠাই মন্দ ঠাই জানিছে। বিছাৰি। জলৰ সোঁতত যেন সৱ থাকে পৰি । সুতিবাৰ ভাল ঠাই নিচিলা জগতে। ভাল নাৰী বি জনী চিনি কেন মতে। ২৮৯ ॥