পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৬৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

গীত চর মনােম। অমৃত মুহিকে সমর বােলে ৰামসৰস্বতী। তেজিয়ােক আন মতি। ২৭৬ ॥ ন কৰিবা আত লাজ । ৰাম বুলি সাধা কাজ । সমাজৰ লােক সবে। ৰাম ৰাম বােলা এবে # ২৭৭। পদ। এহি মতে ৰাধা মনে দুখ কৰি আছে। সুকণ্ঠীক কৃঞ্চে উঠি মাতিল পাছে । নিয়ে মােক প্রাণেশ্বৰী ৰাধিকাৰ পাশ। ৰাধাৰ বিৰহে মােৰ প্রাণ হােবে নাশ ২৭৮ হেন শুনি সুকণ্ঠীয়ে উঠিলা সত্বৰে । আগ ভৈলা সুকণ্ঠী পাছত দামােদরে ।। এইমতে যেনে তেনে ৰাত্ৰি ভৈলা ক্ষয়। ৰাধাক দেখিলা কৃষ্ণে প্রভাত সময়। ২৭৯ ||