পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৬২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

হুয়া আছে। অচেতন । ছাৰি যাই যেন প্রাণ। নগৈ ধাতু আছে কেনে। পুৰি মাৰে জুই যেনে ! ২৫৬। মনে আছে। আশা কৰি । আসিব প্রাণ হৰি । ইতত বস্ত্র অলঙ্কাৰে । সকল শৰীৰ পেৰে। ২৫৭ ইহেন মধুত ৰতি। কোন নাৰী ভাগ্যৱৰ্তী 11 নিৰ্ম্মল কৃষ্ণৰ মুখ । চুম্বিলে পাসৰে দুখ ২৫৮। পিন্ধিছে। মালতি ফুল । তনু কৰে হুলস্থুল।। কামদেৱে মাৰে বাণ। চিত্ত কৰে খানে খান। ২৫৯ আন পুরুষর শৰে । বাহিৰত পীড়া কৰে । নিদারুণ কাম-শৰে । অভ্যন্তৰে পুৰি মাৰে । ২৬০ }}