পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৪২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

কামদেৱে শৰ প্রহান্ত যেই কাতি । ৰাধিকা তােমাক ৰাখে পদ্মপত্র পাতি পদ্ম পস্র বাৰু ভৈলা কবচ বসনে। পাৰি হইয়া তােমাক ৰাখিল ঘেবনে ১৫৮ মাধৱে বােলও কথা অদভুত বৰ । হৃদয়ত লুকাইবাক পাবে কোন নৰ। হৃদয়ত আছে। মই অন্তর্যামী হৰি। সমৰত মােক লুকাইবেক কেন কৰি ॥ ১৫৯। নিৰাকাৰ রূপে যিতে আছে দামােদৰ । তান গাৱে কেন মতে পৰে কামশৰ । পদ্মপত্রে বারু পাতি ৰাখিয়ে কেমনে । নাহিকে আজলি নাৰী ৰাধাৰ সমানে ॥১৬০ । শুনিয়ােক ৰত্নাৱলী তুমি মােৰ মিত্র । অমৃতৰ সমস্বাদ ভক্তৰ চৰিত্ৰ। তােমাৰ আগত মই কহো মিষ্ট বাক । ৰাধিকাৰ কথা কহি জীয়াইলা আমাক ১৬১} ৰত্নাৱলী বােলে কথা শুনা মন কৰি । ৰাধাক চলিলা তুমি টেন্টনালী কৰি । সহজে চঞ্চলী নাৰী হৃদয়কোমলী। তাক কি কুশলে ৰাখে দুষ্টকামে পালি ১৬২