পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৩৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

কিবা ধন জন চাৰ জীৱন আমাৰ। ৰাধা বিনা দেখে। মই দিনেতে আন্ধাৰ। যাক থাকে। চিস্তি মই মনত নিৰিখে। | ধিয়ানত ৰাধাৰ কমল মুখ দেখে। # ১২৮ হেন প্রাণেশ্বৰী ৰায় পাবে! কোন ঠায়। আনন্দে জীড়িলাে চন্দ্রাবলী ৰাত্ৰি পায়। ৰাধ বিনে বন মাজে বৃথা কৰ শােক। কলৈ গৈলা প্রাণেশ্বৰী আখাসিয়াে ােেক ॥১২৯৷ ধ্যান কৰি ৰাধিকাক হৃদয়ত পাই । কৰ জোৰ কৰিয়া মাতন্তু যদুবাই। এনে দোষ না ধৰিয়া আউৰ বাৰম্বাৰ । প্রাণেশ্বৰী ৰাধা দোষ ফেমিবা আমাৰ ॥১৩০ ! মােৰ খঙ্গে ক্ষীণ ভৈলা ধৰিলাহ দোষ । চৰণত ধৰি কহেন কৰিবা দােষ । ৰাধিকাৰ বিৰহে কৃষ্ণৰ দহে তনু। কামদেব ছিদ্র পাই তুলি লৈলা ধনু ॥ ৩১ । ৰতিপতি মনে মনে কৰিলা টঙ্কাৰ । এহি কৃষ্ণে দেৱক জিনিছে বাৰম্বাৰ । আজি দেখাে কি কৰন্ত পৰি মােৰ হাতে। এহি বুলি ধনুবাণ ধৰি আথে বেথে ॥১৩২।|