পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

আমি ভয় লাজে অতি ফিপিকে নয়ন । মনত আকুল কামে ঘামিব বন । মােৰ চিত জানি কৃষ্ণে আলিঙ্গকে ধৰি । বিৰহৰ দুঃখ বাশ কাঢ়ি লৈব হৰি। ১১৩ | ষোড়শ শৃঙ্গাৰ বিচাৰিৰে নাৰায়ণে । আপােনি দেখাই বুহু বুঝি থানে থানে ।। ষােড়শত অধিক দেখাইবে তিনি কলা । ৰতিত জিনিয়া কাঢ়ি লৈবো মনমালা ।। ১১৪ কোকিল আকুল ৰাৱ চিত্ত বিয়াকুল। খসিবেক খােপাৰ মালতি সুতী ফুল। ভাগৱত কৃষ্ণৰ ৰতিত মই ক্ষমা । পাছে দৰ্শাইবো মই আপােন মহিমা ॥১১৫ {{ কাম শাস্ত্র বিচাৰিয়। জানিচো লক্ষণ। কামিনী মন্তে ভাগৰিলা ভিতো-জন । কামিনী ক্ৰীড়িবে তাক পুরুষ আকাৰে ।। হেন কহে শুনা ৰতিশাস্ত্র ব্যৱহাৰে। ১১৬। মাধৱৰ বক্ষস্থলে কৰিবাে অপাৰ । হৃদয়ত ঘষিবো নূতন স্তনভাৰ । কৃষ্ণে মােৰ কেশত ধৰিবে টানি টানি। অলেখ চুম্বন দান দিযন্ত আপােনি ।১১৭ |