পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৩১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
[ ২৫ ]

কৈবৰ্ত্তী ৰাগৰ ভৈলা কন্যা কেই জন।
কহো শুনিয়োক ৰাগ যতেক লক্ষণ।
শূন্যতে জন্মে ৰাগ শূন্যতে লয় যায়।
হুঙ্কাৰে ভৈলেক গুরু ঋ ঋ বাপ মায়॥ ১০৩॥
সপ্তবৰ্গ ৰাগ কন্যা চুয় চুয় জন।
কহিলোঁ ৰাগৰ জানা ব্যাল্লিশ লক্ষণ॥
সমস্ত লক্ষণ চয় যে মাল্লৱন্ত ৰৈলা।
সমস্ত ৰাগৰ যে মাল্লৱ ৰাজা ভৈলা॥ ১০৪॥
মাল্লৱ ৰাগত তাল একতালি যাই।
ৰাধিকা কহন্ত নীজ সখীক বুঝাই॥
চলা সখী সত্বৰে কৃষ্ণক আনিবাক।
বিচাৰিবা যি থানত আছে গোপীঝাঁক॥ ১০৫॥
ৰতিভৰে গোপী সমে ইাসন্ত মুৰাৰি।
পিন্ধি আছে গোপিনীৰ অলঙ্কাৰ কাঢ়ি॥
সেই মোৰ প্ৰাণপতি আনিদিয়া তাঁক।
মাধৱ আসিলা সখী জীয়াইলা আমাক॥ ১০৬॥
কেশিনিসূদন প্ৰভু উদাৰ চৰিত্ৰ।
সবাতো অধিক পুণ্য মোৰ মহামিত্ৰ॥
যতো পৰমাৰ্থ মীৰাকাৰ নাৰায়ণে।
তথাপিতো কামাতুৰ মোক কৃপা গুণে॥ ১০৭॥