পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/২১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

| ১৫ ] লোত কৰ ছেদ নাই বসিলা মাটিত। অধোমুখে চকণে লেখয় পৃথিৱীত। কুচৰ কুকুম ললাটে বইয় লােতক। সবে গােপী আলচিবুলিলা মাধৱক || ৫৩। তােমাৰ চৰণ সেৱা কৰিবৰ আশে । কোন ধৰ্ম্ম তেজিয়া আসিলো তজু পাশে পতিসে ধৰ্ম্ম যত কহিলা আপােনি । সেই ধৰ্ম্ম তােমাতে সিজোক চক্রপাণি ৫৪}} আৰে গােপী গণে বোলে শুনা নাৰায়ণ। পুণ্যবলে আপােনি আসিলো দাসীগণ। তুমি যদি নাৰাখা আপােনি কহে সাৰ । ফিৰি আমি নিজ ঘৰে ন পশিব আৰ। ৫৫ | তােমাৰ চৰণ লয় তুলসীক পাই। খােপাত পিন্ধিয়া ফুৰি ৱােহে গুণ গাই ।। তােমাৰ চৰণ নিজ ভকতৰ ভাগ। লক্ষী যাঁক সেৱা কৰি নাপাৱস্ত লাগ । ৫৬ || ব্ৰহ্মা হৰে ন পান্ত মাগিয়া পদধূলি । কেশ মেলি খােপাত ৰঞ্জিব তুলি তুলি । এহি বােলি গােপগণে কান্দিলা বিস্তৰ। কটাক্ষে সঙ্কোচ মুখ দেখে মাধৱৰ 11 ৫৭।