পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/১১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

[ ৩ ] ৰাতি সুতসে অতি ডৰিব কানায়। কৃষ্ণক ঘৰক লাগি নিয়ে ৰাধাৰায় । সহজে কৃষ্ণত মন ৰাধিকা সুৰত। সিন্ধি চাই ফুৰন্তে দুৱাৰে পাইলা পথ। ৮ ৰাধিকা কৃষ্ণক লৈয়া গৈলা ধীৰে ধীৰে । ৰাসক্রীড়া আৰম্ভিলা নিকুঞ্জ-মন্দিৰে । কবি মধ্যে লেখি জয়দেৱ নামে সাৰ। বাক্যত দেৱ সৰস্বতী কণ্ঠে যাৰ । ৯। যাৰ নীজ ভাৰ্যা ভৈলা নামে পদ্মাৱতী। নানাবিধ বাক্য ৰচনাত চক্রবর্তি জয়দেৱে মাধৱৰ স্তুতিক বর্ণাৱে। পদ্মাৱতী আগত না ভজি ভাৱে । ১০ প্ৰথমতে ৰাগযে মাল্লৱ আৰম্ভিলা । দশ অৱতাৰক বৰ্ণায় প্রণমিলা কৃষ্ণ সমে ৰাসক্রীড়া কৰিলা যি জনে । হুয়াে পৰিচয় ৰাধ কোন গােপীগণে ॥ ১১৪ ব্রহ্মা রুদ্র আদি তাসম্বত করি । সততে ভক্তৰ বশ্য দেখাইল হৰি। এতেকে কৃষ্ণ ভক্তি কৰিবাক মনে। লক্ষী আসি ৰাধা-রূপে লৈ আপোনে ॥১২