পৃষ্ঠা:কৃষ্ণ লীলা.pdf/৩১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৬ষ্ঠ দৃশ্য]
২১
কৃষ্ণ লীলা

কামনা বাসনা ৰূপ ৰস আদি
 সবে লোপ হৈ গল
সহস্ৰ জোনৰ কোমল মাধুৰী
 প্ৰেমত বিলীন হল।
স্বাৰ্থ গন্ধ হীন অতুল প্ৰেমত
 ব্ৰজ আজি পুত ধাম
এই প্ৰেম দেখি বিশ্ব তবধ
 গোপ গোপী সিদ্ধ কাম।

১ম গোপিনী। সঁচাকৈয়ে ব্ৰজনাথ কালি হেনো যাব
 ব্ৰজ এৰি মধুপুৰীলৈ। কি সতেনো বাৰু
 এৰি যাব একান্ত ভকত সকলক।
কৃষ্ণ। এদিনৰ কাৰণেহে যাম প্ৰিয় সখি।
২য়া গোপিনী। কেনেকৈ জীম আমি প্ৰভু।
কৃষ্ণ। গোপ গোপী জানো আমি কৃষ্ণময়
 প্ৰাণ সকলোৰে। দেহ মন সব সপি
 মোতে আজি, অভিন্ন হৃদয় হলাঁ মোৰে
 সতে তোমালোক।
১ম গোঃ। সখা, তুমি যে আমাৰ কত সাধনাৰ
 ধন। কত জন্ম জন্মান্তৰ তপস্যাৰ ফল
 ৰূপে আজি পাইছো তোমাক আমি প্ৰভু।
 বনত ফুৰোতে তুমি তব পৰশত
 গছ লতা ফুল ফুলি উঠে জাতিষ্কাৰ হৈ।
 বিষম ৰদত মেঘে ছায়াঁ দিয়ে,
 মলয় বতাহ বয় মৃদু সুশীতল।
 বাঘ সিংহ বৰা আদি হিংস্ৰ জন্তুৱেও