পৃষ্ঠা:কৃষ্ণ লীলা.pdf/১৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৬ষ্ঠ দৃশ্য
১৩১
কৃষ্ণ লীলা


কৃষ্ণ কৃষ্ণ বুলি  সখী সবে মিলি
 গোৱা মধু কৃষ্ণ নাম,
ত্ৰিভঙ্গ মুৰাৰী  মোহন শ্ৰীহৰি
 মধুৰ মূৰতি শ্যাম।

   [ কৃষ্ণ অন্তৰ্ধ্যান হয় ]

১মা গোঃ। কলৈ গ'ল কেনি গ'ল প্ৰাণৰ কানাই,
 এতিয়াই মোৰ স'তে নাচিছিল।
 প্ৰাণনাথে মোৰ। কোনে নিলে ফুচুলাই,
 আপোন পেটিয়া মই, সেই দেখি এৰি
 মোক গ'ল প্ৰাণনাথে আনৰ কাষলৈ।
২য়া গোঃ। ময়েহে পাপিনী, অকলে অকলে মই
 প্ৰভুক লগত লৈ নাচিছিলোঁ দেখি
 এৰি গল প্ৰিয়তমে। কোৱা সখী কোৱা
 কেনি গল প্ৰিয় মোৰ?
৩য়া গোঃ। বহুদূৰ যোৱা নাই প্ৰাণ কৃষ্ণধন,
 এই এতিয়াই আছিল লগতে মোৰ।
 বিচৰা বিচৰা সখী, ধৰা পৰি যাব
 প্ৰাণ চোৰ।
৪ৰ্থ গোঃ। যমুনা, যমুনা, ঔ আই যমুনা, তয়ে
 হৰি নিলি প্ৰাণৰ কানাই, জানিলোঁ।
 নিশ্চয় কৰি। এতিয়াই মোৰ লগতেই
 আছিল পৰাণ প্ৰিয়। দেখুৱাই দে ঔ
 আই, নহলে মৰিম জাহ দি পানীত তোৰ।
৫মা গোঃ। এইয়া এইয়া ধ্বজ বজ্ৰ অঙ্কুশৰ