পৃষ্ঠা:কৃষ্ণ লীলা.pdf/১৩৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১২৬ কৃষ্ণ লীলা [৫ম অঙ্ক শিকাওক যুদ্ধবিদ্যা সবল শৰীৰ প্ৰজা সমূহক। নন্দ। বাছহঁত দুয়ো প্ৰবোধ মাতৃক এৰে। নিচেই স্নেহাৰ্ড হিয়া সতী। সন্তানৰ বিচ্ছেদত একেবাৰে হইছে বিহ্বল। যশোদা। ক্ষমা কৰা নাথ, প্ৰাণ তনয় সুশোভন পুত্ৰ মোৰ কানাই বলাই- ক্ষমা কৰা। শুনিছিলোঁ নাৰদৰ মুখে কৃষ্ণনাম পতিত পাবন। দিয়া পুত্ৰ মোক সেই নাম সুধা। দিয়া জ্ঞান যেন শোক মোহ সকলো পাহৰি কৃষ্ণভক্তি জাগে হৃদয়ত। পুত্ৰৰূপে ভাবি ভাবি পাওঁ যেন সততে তোমাক হৃদয়ত। সংসাৰৰ মায়া মোহ কাটি গৈ যেন পাওঁ দিব্য গতি। পুত্ৰৰূপে স্নেহা হৃদয়ে সততে ভাবিব মোক আই। সহজে তিৰোতা জাতি অপত্য স্নেহেৰে ভৰপূৰ সদা। জগতত অতুল বাৎসল্য ভৰা গোপাল মূবতি। আনন্দ আপ্লুত মূৰ্তি, হাতত ভোগৰ লাড়, আঠু কাঢ়ি ফুৰে শিশুটীয়ে, মুখত মধুৰ সৰল হাঁহিটি সদা মূৰত মৈৰাৰ পাখি। এই ৰূপ বৰ মৰমৰ তব। সেই ৰূপে ভগবান