পৃষ্ঠা:কৃষ্ণ লীলা.pdf/১২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১১৪
[৫ম অঙ্ক
কৃষ্ণ লীলা

সুদাম। দুৱৰী তহঁতৰ ৰজা কৃষ্ণ বলোৰাম
  আমাৰ প্ৰাণৰো প্ৰাণ,
বসুদাম। অ’ ভাই বৃন্দাবনত শুনালে আমাক
  বাঁহীৰ মধুৰ তান।
সুদাম। (দুৱৰী) পথাৰে পথাৰে আমাৰ লগতে
  কত সুখ গীত গালে,
বসুদাম। অ’ ভাই মাখন লৱণু পুৰি চঞ্চ ক্ষীৰ
  আমাৰ লগতে খালে।
শ্ৰীদাম। গোপ গোপী সৱে মজালে প্ৰেমত-
  কত প্ৰেম লীলা কৰি—
 সেই গৰধীয়া প্ৰাণৰ শ্ৰীহৰি
  দেখিম নয়ন ভৰি।
   ( সকলোৱে আঠুলৈ গায়)
  ক’ত আছা প্ৰাণ কানু-
 দেখা দিয়া ভাই এৱে প্ৰাণ যায়—
  শোকত কাতৰ তনু-
  ইমান মৰম বেথা—
 একে তিলেকতে সকলো এৰিলা
  পাহৰি সকলো কথা।
 ক’ত আছা আহাঁ ভাই
  মধুৰ হাঁহিৰে হিয়া জুৰোৱাহি
 বিৰহে পৰাণ যায়।
 (কৃষ্ণ বলোৰামৰ গোপবেশে প্ৰবেশ)