পৃষ্ঠা:কৃষ্ণ লীলা.pdf/১২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
[১ম অঙ্ক
কৃষ্ণ লীলা


 মনৰ এন্ধাৰ পোহৰাই লৈ
 থাকা জীব থাকা সুখেৰে হে
তেহে তত্ত্বজ্ঞান পাবাহে—প্ৰাণত
 তৰিবা সংসাব অচিৰে হে।

মহাৰাজৰ জয় হওক।

(কংস সিংহাসনৰ পৰা নামি নমস্কাৰ কৰে)

কংস। কিবা ভাগ্যে আজি মোৰ মথুৰাপুৰীত
 পদধূলি দিলে আহি প্ৰভু জীৱবন্ধু
 দেবৰ্ষি নাৰদে।

নাৰদ। মহাৰাজ ৰাজদৰ্শনৰ ফলাফল
 মিলিল যে আজি মোৰ। কিন্তু মহাৰাজ
 বিশেষ বাতৰি এটি লৈ আহিলো ইয়ালৈ;
 অজানিতে তব প্ৰাণবৈৰী দিনে দিনে
 শশীকলা যেন বাঢ়িব লাগিছে।
 গোকুলত। আপোন ভাগিনা কৃষ্ণনাম
 ধাৰী নন্দসুত বুলি বিখ্যাত ধৰাত।

কংস। প্ৰভু! আজি কত দিন এই মৃত্যুভয়ে
 কৰিছে বিকল মোক। সেই দিনা
 তাহানিয়ে চেনেহী ভনীটি মোৰ প্ৰিয়,
 দৈবকী ৰূপহী মাইক বিয়া দিলো ৰঙ্গে
 বসুদেৱ ক্ষত্ৰিয় বীৰক। মহানন্দে
 নিজে হৈ ৰথৰ সাৰথি, বৰকন্যা
 দুয়োকো নিছিলোঁ দৰা ঘৰলৈ কৰি
 অতি সমাৰোহ। এনে সময়ত হল