পৃষ্ঠা:কৃষ্ণ লীলা.pdf/১১৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


দ্বিতীয় দৃশ্য

উদ্ধৱৰ প্ৰৱেশ

উদ্ধৱ। দেখিলোঁ প্ৰভুৰ চান্দমুখ। জগতত
 দেখিলোঁ অতুল কীৰ্ত্তি। নিচেই সামান্য
 কথা কুবলয় বধ, কংস বধ আৰু।
 এতিয়া নতুন লীলা ভাৰতত হব
 অভিনয়। যদুকুল প্ৰতিষ্ঠিত হব।
 পুনৰায়। ক্ষত্ৰিয় কুলৰ বাঢ়িছে যে
 অধৰম প্ৰতি দিনে দিনে। এইবাৰ।
 হৰিব প্ৰভুয়ে পৃথিবীৰ মহাভাৰ।
 প্ৰেম লীলা অৱসান এৱে। নেদেখিম
 দিনে ৰাতি প্ৰসন্ন বদন বৃন্দাবন।
 নগৰত। কৰা প্ৰভু দয়া, দিয়া ভক্তি
 ৰাময়ী। ভিখাৰী উদ্ধৰে আৰুততা
 নোখোজে একো। জগতত অতুলন
 গোপ গোপী পৰম ভকত।
  (এজনী গোপিনীৰ প্ৰবেশ)।
গোপিনী। উদ্ধৱ বান্ধৱ, আহিলা দেখোন তুমি
 অকলেই, এৰি কৰবাত প্ৰাণ কানু।
উদ্ধৱ। মা, ক্ষমা কৰা অভাজন ভাগ্যহীন মোক,
 ঘোৰ ৰাজকাৰ্য্য উপস্থিত, নাহিল কানাই।