পৃষ্ঠা:কৃষ্ণ লীলা.pdf/১০০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৯০
৪ৰ্থ অঙ্ক
কৃষ্ণলীলা

 দেৱগণ, পুৰণাৰীগণ, সাক্ষী হবা
 ৰাজগণ; ক্ষত্ৰিয় কুমাৰ আমি দুয়ো;
 চিৰকাল পুতিগন্ধময় অন্ধকাৰ।
 নৰকৰ দৰে পোতাশাল গাতৰ মাজত
 বন্দী কৰি থলে মোৰ জনক জননী।
 ৰাজকৰ পীড়নত প্ৰপীড়িত প্ৰজা
 আজি কৰে হাহাকাৰ। ৰাজকৰ্মচাৰী
 বৰ্গে অনায়াসে নানাৰূপে প্ৰপীড়ন।
 কৰিছে:প্ৰজাক। গোচৰত কিন্তু শাস্তি
 পায় প্ৰজাই সততে। ধনেই ধৰ্ম্মৰ
 মূল অজি। পণ্ডিত সজ্জন সাত্ত্বিক
 নৰৰ স্থান নাই ই দেশত। পৰম
 পণ্ডিত শন্তি, জ্ঞানৱন্ত ককা মোৰ
 বজা উগ্ৰসেন কাৰাগাৰবাসী সদা।
 পাপভাৰ পূৰ্ণ হল আজি কংস ৰাইৰ।
 বধে যদি এই হিংসুকক সহচৰ।
 গণ সহ কোনো দোষ নবৰ্ত্তিৰ মোৰ
 নিশ্চয় নিশ্চয়।
কংস। আৰু ক্ষমা নাই। ক’ত আছে মোৰ মাল
 প্ৰহৰী পহৰা? কোন কেনি আছ আহ
 ইহঁতক ধৰি বধ এতিয়াই।
তোষল। তেলি থাকোতে প্ৰভু কাক লাগে?
 আহ পাপী পঠিয়াও যমৰ নগৰ।
  (শ্ৰীকৃষ্ণক ধৰে)।