পৃষ্ঠা:কীচক বধ (Kichak badh).pdf/23

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


বিৰাট। —এই চাওক, মোৰ কথা ৰ'ল, মোৰ জিত হ’ল। আপুনি আগৰ বাৰ জিতিছিল, এই বাৰ মই শুটালোঁ।
যুধি। —ভাল হ’ল । সমান সমান হ’ল । আজিলৈ আৰু নেখেলোঁ।
             [ গৰখীয়াকেইটা সোমাই ৰজাক সেৱা কৰে। ]
বিৰাট। —কি লাগে ?
প্র, গ,—মহাৰাজ, দক্ষিণৰ খুটিৰ আমাৰ পালটোৰ পৰা কোনোবাই গৰু চুৰ কৰিলে (নেঠাই ফোঁপাই কয়)
বিৰাট —তহঁত ক’লৈ গৈছিলি ?
দ্বি, গ। — ক’ৰবাৰ মানুহ এটা আহি আমাক ক’লে বোলে গৰু নেহেৰোৱা নাম এটা শিকাই দিওঁ। আমি তাৰ নাম শিকি থাকোঁতেই সিফালে গৰু হেৰাল ।
বিৰাট। —ও বুজিছো, সিয়েই আচল গভাইত। তহঁত যা। সেনাপতি কীচকক কগৈ । মই পঠিয়াইছোঁ। বুলি কবি। এতিয়াই চোৰহঁতৰ হাতৰ পৰা গৰু মোকোলাই আনিব লাগে।
             [ গৰখীয়াহঁত ওলাই যায়। ]
     এৰা, ওপৰা-উপৰি আহুকালত মোৰে মন বেয়া লাগিছে ! শান্তিৰে এখন্তক খেলিবলৈকো নোপোৱা হ’লোঁ। বলক, আজিলৈ ইমানতে

-