পৃষ্ঠা:কাশ্মীৰ কুমাৰী.pdf/৬২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

২য় দৃশ্য—জপ্ৰাসাদৰ বাৰাণ্ডা। (বিষাদ মনেৰে কমলাৰ প্ৰবেশ ) কমলা— নিজে নিজে ] সেই, সেই বিশ্ববিমোহন মূৰ্তি, পলকতে আহি পলকতে আঁতৰি গ'লু। দাদাক ৰাজ্য দিলে, মন্ত্ৰী সেনাপতিক মুক্তি দিলে, কিন্তু, মোক দিলে কি? ইমান দয়াশীল অথচ তুমি ইমান নিষ্ঠুৰ! পিতৃমাতৃ হীনা অভাগিনীৰ অন্তৰত সুখ-সপোনৰ এটি সোণালীৰেখা আঁকি, তাক মচি দিবলৈ কিয় দেখা দিছিলাহি। তোক কাশ্মীৰলৈ মাতিছিল কোনে? অন্তঃপুৰত সোমাবলৈ তোমাৰ কি অধিকাৰ আছিল! [ একেৰাহে এফালে চাই থাকি পুৰুষ, তুমি, নহয় নহয়, তুমি কাপুৰুষ। কাশ্মীৰত যুদ্ধ জয় কৰিবলৈ তুমি অহা নাই, আহিছিলা মোৰ বুকু ভাঙিবলৈ, মোক বাউলী কৰিবলৈ। —গীত - মোঝ পৰাণৰ গোপন ব্যথা কবি গৈ পৱন বিহী কবিক ৰচিব অঙ্গীন সপোন কথা। মেঘালী ৰূপত সোণালী ৰেখা যায় আঁতৰি, পলকে দেখা