পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৯৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি কৰে ঐ ৰতনী, ৰ ঐ শাখিনী, কিননা কুটেশালে তই! সকলে লুটিল ধনাইকে বধিলি, কেনেকৈ জী থাকে মই। পৰ্বতে পৰ্বতে বগাব পাৰে। মই, লতা বগাবলৈ টান; বৰাব পাৰে। মই. মাকক বুজাবলৈ টান। ৰতনী সোণাইকে বগাকৈ বগলী উৰে কেনে কৰি পাখিতে পাখি লগাই; কাৰে নে : ধনবৰ দুখীয়া, ৰতনী লগতে নাই! ফেনে-ফোটোকাৰে বৰ লুইত হৈছে, বুকুত লৈ খাগৰিৰ জাজি, বুক উদং কৰি ৰতনী গলে মোৰ, কাকে লৈ ৰৈ যাম মই আজি পূবৰে পচোৱা চাটি মাৰি গলে, ধানতে থৈ গলে ঠোক। চাটি মাৰি ৰতনী, মনতে দি গলে শোক। ধনাইৰে মনাইকে