পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৯৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৮৪ কদম-কলি কাবৌ কৈ মাতিছে, বৰাগী ককাই ঐ, বীণে যেন নিবিনায়। শোকৰ সুৰটি। নাৱাৰে, | বাঘযোৰে ধৰে মোক। আঁতৰি যাৰৰ শকতি নাপাওঁ,

  • বেজাৰে গীড়িছে বুক।

শুনা ঐ ৰাগী, | আনন কাহিন, | আসামৰ যশৰাশি; হিয়া মোৰ হেৰ। বলৱন্ত হোক, N, পৰাণ উঠক উলাসি॥ বাণ, ভগদত্ত, নৰকাসুৰ, ভীস্মকৰ গুণ গা। ভাস্কৰ বৰ্ম্মৰ কীৰিতি সুন্দৰ শুনো হেৰ বীণ ৰ |