পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৯১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আত্মবোধ আপোনাৰ মোল নুবুজি মানুহ মৰিব লাগিছে যত। মাউৰ মৰকত পৰি পৃথিবীত নাই মৰা জানা তত। ১৮৩৪ শক। কাতি, হাওড়া। বীণ-বৰাগী দিন দুপৰত অগ-চোতালত কোনে নো বাইছে বীণ? কিনে গীত গায়, কিনো কথা কয়, | উজাৰি লুকুৱা চিন। বুজো বুজো কৰে। বুজিব নোৱাৰো, | কৰে ঐ বৰাগী কই? কি দুখৰ কথা, কি শোক বাৰতা, কি কৈছ নুবুজো মই।