পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৮৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি ৭৯ অন্ত অনন্তৰ মাজত আসন, বাঁহীটিত বাজে আত্মবিলোপন, শুন হে শুন হে অমৃত-সন্তান, আতমা পৰমাত্মত। ১৮৩৩ শক। আহিন, হাওড়া। কৰ্ম কৰ্ম্মৰ জনম জানা তোমাৰ লগতে তাৰে সৈতে এবাএৰি নাই। তোমাৰ হাততে আছে কম সজুলি, মুন মাথো কৰিবৰ উপায়। ১৮৩৪ শক। জেঠ, হাওড়; চিযৌবন কোনে কৈছে বুঢ়া হলো মই? সি যে ভাই মিছা কথা কয়। বয়সে, অমৃত প্ৰেমে ডুমুলি সংগ্ৰামে, জয়ী প্ৰেম, বয়স বন্ধুৱা। চোৱ। মই চিৰ বিনন্দীয়া!