পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৭১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


দেৱযানী { স্থান-উপবন।) (দেৱযানী, শৰ্মিষ্ঠা আৰু সখীসকলৰ প্ৰবেশ।) (সুৰ কালাংড়া। আড়াখেমটা। সকলোৱে মিলি— চোৱা হে, চোৱা হে, চোৱা আজি হে কিনো বিনন্দীয়া বন! কুঁহি পাত লৰাই নাচিছে শিৰীযে, নাচিছে ময়ূৰী কদম্ব বিৰিখে, চম্পক খদিৰ, নাচে কৰবীব, নাচিছে হৰিণীগণ। আহ আহ সখী মাধবীলতা, দুয়ে মিলি কওঁ মনৰ কা; মৰুৱা, মালতী, মই, জুই, যুতি, আহ হৃদয়ৰ ধন! ইবনত বহি গাওঁ আমি গীত, বিভোৰ সুখত জুৰাওঁ আহা চিত,