পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৫৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ৰাধ আৰু সখীসকল (অসমীয়া নামৰ সুৰ) বৃন্দা--“বৃন্দাবনতে কোনে বাঁহী বায়, এ হে, আমি শুনি গলে ধ্বনি হে, নাকে বাহী বায়, আঙ্গলি বুলাই, এ হে, ৰাধা ৰাধা বোণে বাণী হে।” বিশাখা—বৃন্দাবনতে, কদমৰ তলতে, এ হে, | যমুনাৰ পাৰতে হয় নি, হে? গধূলি পৰতে, মলয়া বলে, এ হে, ৰাধাই আনোতে পানী হে, ময়ে শুনিছিলো, কেন নুবুজিলো, এ হে, লুকাই কোনে কৰে হে। ধৰিব পাৰিলে, বান্ধিম এই বিহাৰে, এ হে, | দিম ৰাধিকাৰ কৰে হে,॥ লিতা-- কালিন্দী তীতে, বনৰে মাজতে, এ হে, পুৰে ধৰিছে তাল, এ হে।। ৰীয়া, বজায়, মন উচটাই এ হে, ৰাধাৰ ওলাল কৰ কাল, এ হে।