পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/২৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি বনৰ সৌন্দৰ্য্যই ৰূপ ধৰি আহি দেও দি দুবৰি খায়। নহয় পুখুৰী, প্ৰেমিকুৰ হিয়া; পানী নহমেদ। নৈ নহয়, ঠিক-প্ৰেম-প্ৰৱাহ, | বিচাৰি প্ৰেম বিবশ।... বীণৰ আত্মাটি উৰি গুণ” গায়, কোনে নো ভোমোৰা বোলে? খোপাৰ ফুলটী উৰিয়েই প্ৰিশ্ন, পথিলাৰ নাম পালে। কৃষ্ণপখী বলে নিকুঞ্জ বনত কৃষ্ণ কৃষ্ণ ডাক দিছে? পখী নহয়, জানা ব্ৰজৰ কান্দোন, প্ৰতিধ্বনি ৰূপে আছে। মলয়া নহয়, বিহীসবৰ গোটখোৱা হুমুনিয়া, প্ৰিয়তমাৰ গাল ফল পৰিছে। সেয়েহে জানা সন্ধিয়। ১৮১৩ শক কলিকা।