পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/২১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


তোমাকেহে ভাল পাওঁ মৰমৰ সখী তোমাকেহে ভাল পাওঁ তোমাৰেহে মুখ চাওঁ তোমাকেহে দিনে ৰাতি ফুৰো মই দেখি। তোষাকেহে ভাল পাওঁ মৰমৰ সখী একেথিৰে একেমনে একভাৱে একেথানে থাকেঁ কেতিয়াবা হৈ কাঠৰ পুতলা। নোহে আন একো, মাত্ৰ জপো তুমি-মালা। কেতিয়াবা গুণ-গুণ কৰি গীত সকৰুণ, হিয়াৰ হিল্লোল এটি কৰো যে বেকত। থাকা সখী তুমি মাত্ৰ সেইটি গীতত। হেৰাল হেৰাল কিবা বুলি ফুৰে। ৰাত্ৰি দিবা নেপাই নিৰাশ হৈ হুমুনিয়া কাঢ়ে। তুমিহে হেৰোৱা ধন, তোমাকেহে অৰো। নিমাত দুপৰ ৰাতি একেথিৰে তৰা এটি চাই টপটপ, পানী পৰে যে চকুৰ। তোমাৰেহে ভাবে হিয়া কৰে মষিমূৰ।