পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি ১২৯

| নপৰিবা পিছ হেৰা আগুৱাই যোৱা সকলো বাঢ়িছে আগ, পিছ এলেহুৱা। মৰণ পৰ্য্যন্ত কাম, নাহিকে এৰণ। মানপী জন্মৰ জান কৰ্তব্য সাধন। / এটি কথা আমোলন, অন্তৰৰপৰা।। লক্ষ কথা এবকলা, জীৱন্ততে মূৰ! জঁনপথ এৰি জ্ঞানী যায় কেতিয়াবা। .' অন্তৰৰ বাণী, বোপ, সদায় শুনিব।। • জয় লক্ষ্মী আজিয়েই আগত তোমাৰ। কালি বুলি বহি থাকি নহব অসাৰ।। বলী কৰা হৃদয়ক; হে মৰতবাসী। দুখত জ্বলক তেজ, শোকত যে হহি। অন্ধকাৰ ডাৱৰত বিজুলী চমকে? এন্ধাৰ নিশাত জানা তৰা চিকৃমিকে।