পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১৩৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি ১২৫ ভকতি বিশ্বাস মাথো ঈশ্বৰক দিব্য! ৭) কৰ্তব্য কামৰ ফল চাই মুফুৰিবা। ০৪৭ স্বইচ্ছত যি ভাব আহিব। সেইভাবে শ্ৰেষ্ঠ ঠাই লব। ০ ঈশ্বৰৰ দান জানা বন্ধু বন্ধু , আযোলন বস্তু; লোৱা, নকৰিবা চিত। বিশ্বাসে আনন্দ দিয়ে, প্ৰেমেহে যৌবন। বয়সে নকৰে বুঢ়া, পাপেহে উছন। 7. স্বভাৱৰ সুন্দৰ অমৰ। বিৰোধী বিষত জৰজৰ। গৌৰৱ কিৰীটি থাকে সদায় উজ্জ্বল। বৃথা গৰ্ব দুদিনীয়া, তাত ধৰে মল।।