পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১৩১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১২১ কদম-কলি / জীৱনটো যদিও দুদিনীয়া; প্ৰেম কিন্তু ঠিক যুগমীয়া। 5 শেহ ফল হে লক্ষ্যৰ সমল। বিচাৰে টানৰো পায় তল। দুখৰ ৰাতি যিমানেই দীঘল, | অন্ত তাৰ আছে। সুখৰ উষাৰ কিৰণ চোৱা, পূব ফালে বিৰিঙিছে॥ মানুহৰ স্বভাৱ যিমানেই গোকাট, | তথাপি সৰহ ভাল। ইলিহি মাজত যিমানেই কাইট, সৰহ ভাগ তেলাল? সকলোৰে ভাল হওক সংসাৰত, দুমতি সুমতি হওক।