পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১৩০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১২০ কদম-কলি প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূমণ্ডল। প্ৰেমত ফুলিছে শতদল ওখ কৰা আশা। নিৰাশা কৰ্ম্মনাশ।। অলপ সুখৰ পৰিমাণ, নকৰিবা তাক আৰু তাৰ; কৃতকাৰ্য্য গুৰিতে নেদেখি, নহবা হে মিছাতে কাতৰ। 'চকুক চাবলৈ দিয়া, সুন্দৰ যি পাৰে। | অনুভৱ হিয়াত হক যতমান ধৰে। ক্ষম কৰা, ক্ষমা পাবা তুমি। ? ভাল কৰা হব। উৰ্ধগমী॥ মৰম কৰিছে কোনে কয়?

  • সাঁটা যি অটুট সদায় বয়।