পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১২২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


এতিয়াই নাথাকিব চাই, কৰিম কৰিম বুলি কাম। | এই মূৰ্ত্ততে লাগি যোৱা। কৰিব পাৰিম বুলি যি ভাবিছা তুমি, | কৰ। যদি সাহিয়াল হোৱ।। এতিয়াই লাগি যোৱা, মনে বল পাব, উছাহত সকলে সিজিব। অসাধ্য সাধন এনে বাজিকৰে কৰে, “সাহে সিধি, আৰ্জে নিধি” হব। উদগণি দিন যায়, উঠ সাজি পাৰি; | সপোনত নিনিবা সময়। আনে চোৱা যু' জছে মনে; . তুমি কিয় কাল কৰা ক্ষয়? ৰণুৱাৰ শাৰীত তোমাৰ ঠাইকণি নেদেখানে মিতা? সকলোৰে শক্তি অনুসাৰে। যুজিবলৈ তাছে কিনো চিতা? ভূত আৰু ভবিষ্যত মিছ।। বৰ্তমানে মাতিছে তোক।