পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১১৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কামৰেই হে উন্নত আসন, ! ওখ সৰু ভেদ বিনাশন। পাচি সজী, কামি চছা, টঙাল তুলুৱা, সন্মানৰ কাম; নীহ,--মাথো এলেহুৱা ৪ —- — — আত্মসমৰ্পণ শুনা মোৰ কোনো চিন্তা নাই। চিন্তাৰ গৰাকীক চিন্তাৰ ভাৰ দিছো ভাই? তুমি মৰা আপোন চিত। মোৰ চিন্তা অচিন্ত্যৰ গাত। তোমাৰ কাম। সৌ যে চুককণি আছে তোমালৈ পৰি, উন্নতিৰ ঠাই, হেৰ যোৱা কাচিপাৰি। অজ্ঞান এন্ধাৰে ঢকা গুটিদেক লোক আছে তাত, জ্ঞান দিয়া, জন্ম সালেক॥ সুখী কৰ দুখিতক, আশীৰ্বাদ লোৱা। ঈশ্বৰৰ থানলৈ আগবাঢ়ি যোৱা।