পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১০৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি হে ৰাখ। মোৰ কথা। সি মূৰৰপৰা টানি ৰতনীকে। নিয়া, | হৈ ৰতনীকে নিয়া। কি আছে পৃথিবীত আৰু, তুমি নাইকিয়া, | হে তুমি নাই কিয়? ধনাইৰে ৰতনী যাব চকুৰ লেতে উঠি, হে চকুৰ কোতে উঠি। পৃথিবীত থব শোক, টানি ধৰা মুঠি। | হে টানি ধৰা যুঠি। (ধনাইৰ চকুৰ পানী হে কপৌফুল হল এ, . হে কপৌফুল হল এ। সন্তাপৰ কথাখিনি মুৰ ৰাই কলে, | হে মূৰ লৰাই কলে! টোপনিৰপৰা উঠি পখীটিয়ে মাতে, হে পখীটিয়ে মাতে।