পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১০১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি ফুটুকাৰ তলতে যখিনী ছোৱালী। টুক টুক্ চাপৰি বায়। ধনাইৰে ঘঁতে ৰতনী নাই ঐ, কোনে তাৰ মুখলৈ চায়! নৈৰে পাৰতে। কাৰে এৰা-বাৰী, চপচপৰে খহে! কাৰে ধনবৰ ৰতনীৰ বেজাৰত জহে। লুইতৰ পাৰতে যা গৈ ৰতনী নাহিবি নাহিবি, বিচাৰি নাহিবি মোক। ভিকহুৰ ভিকহু, পৃথিবীত থৈ যাব শোক! তেৰে ধনবৰ বোপাই মোৰ লুইত ঐ সামৰি লোৱা মোক, | কোলাত থান এফেৰি দিয়া; ৰতনী হেৰাল মোৰ, সকলো পৰিল ওৰ, আৰু মোৰ একো নাইকিয়া। | [ নৈত পৰা শবদ। ১৮৪ শক। মাঘ, হাওড়া।