পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


দামোদৰ দেৱৰ সাধু শান্ত উজ্জ্বল মূৰ্তি দেখি, ভট্টদেৱে ভক্তিভাবে গৈ দামোদৰ দেৱৰ চৰণত প্ৰণিপাত কৰিলে। “নমিলন্ত যাই দামোদৰ চৰণত॥ অবনত ভাবে প্ৰভু বোলয় বচন। ভব তৰিবাৰ হেতু কৰায়ো শৰণ॥”-ৰামৰায়। দামোদৰ দেৱে ভট্টদেৱৰ পৰিচয় লৈ পাটবাউসীতে তেওঁক কিছুদিন আশ্বাস দি বাখি ভাগৱত পঢ়িবলৈ দিলে। ভট্টদেৱৰ মুখে ভাগৱত শুনি দামোদৰ দেৱ আৰু সত্ৰৰ ভকতসকলে বৰ আনন্দ পালে। দামো- দৰ দেৱে, তেওঁক কিছু দিনৰ পাচত ঘৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিলে আৰু ভাল তিথিবাৰ চাই এদিন আহি শৰণ লবলৈ কলে। ভট্টদেৱে ঘৰলৈ উভতি গৈ কিছুদিন তাতে থাকি, ভাল দিনবাৰ চাই আকৌ পাটবাউসীলৈ আহি দামোদৰ দেৱৰ ওচৰত শৰণ ললেহি।। “দামোদৰ পদে প্ৰভু লৈলন্ত শৰণ। সঙ্গোপাঙ্গে দিলা কৃষ্ণ নাম মহাধন॥ ভট্টাচাৰ্য দেৱে দামোদৰক ভজিলা। প্ৰিয় শিষ্য জানি দেৱে সমস্তে কহিলাৰা -ৰা। এইদৰে শৰণ লৈ ভট্টদেৱে দামোদৰ দেৱৰ ওচৰত আধ্যাত্মিক শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু পাটবাউসী সত্ৰতে কবিৰত্ন উপাধি। | ভাগৱত পাঠ কৰি আছিল। এনেতে বড়- নগৰৰ প্ৰধান প্ৰধান মুখীয়াল মানুহ কেইজনমান আহি দামোদৰ দেৱক জুনালেহি যে বড়নগৰত থাকি তেওঁবিলাকক ভাগৱত শুনাবৰ নিমিত্তে এজন ভাল ভাগৱতী দিব লাগে। দামোদৰ দেৱে তেওঁবিলাকৰ মনৰ অভি- প্ৰায় বুজি ভট্টদেৱকে সেই কামৰ নিমিত্তে যাবলৈ অনুমতি কৰিলে। এই কথাত বড়নগৰীয়া মানুহে মনত বড় আনন্দ পালে। বড়নগৰৰ মানুহবিলাকে