পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/১১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


নৱম অধ্যায়। স্বৰ্গক পায়া দেবৰ ভোগ্যসব ভোগ কৰে। পাচে ভোগপ্ৰাপক পুণ্য ক্ষয় হৈলে মনুষ লোকত পড়ে। পুনু ধৰ্ম্ম বাসনায়ে ধৰ্ম্ম কৰে। এমনে গতাগত ফলক লভে। মোৰ ভক্তসব পুন্ন মোৰ প্ৰসাদে কৃতাৰ্থ হয়। যিস। নিষ্কাম হুয়া নিতন্তে মোক উপাসা কৰে, সেই মোত একনিষ্ঠ ভক্তসবক প্ৰাৰ্থনা বিনেও মঞি ধৰ্ম্মঅৰ্থকামমোক্ষক দেঞ। যদি বোলা পৰমৰ্থিত তুমি বিনে দেৱতাৰ নাই, এতেকে অন্য দেবভক্তসবে তুমাৰে সেবক, কেনে গতাগত লভে তাত শুনা। যি সবে ভেদ দৃষ্টি কৰি পৰম শ্ৰহ্মায়ে অন্য দেবতাক উপাসা কৰে তাৰাও মোকে ভজে, ই সত্য ১। তথাপি মোক্ষপ্ৰাপক বিধি বিনে যজে, এতেকে গতাগত ভে। অকে স্পষ্ট কৰি কহন্ত। মঞি সকল যজ্ঞৰ ভোস্তা ফাদাতা এমন মোক তাৰ পৰমাৰ্থত জানে, এতেকে পুনৰা- বৰ্ত্তন হয়। যাৰা সবে সকল দেবতাতে মঞি অন্তৰ্যামীক জানিয়া ভজে তাৰাৰ আবৰ্তন নাই, আকে দেখান্ত। দেব উপাসকসব দেবকে যাই, পিতৃ উপাসকসব পিতৃকে যাই, ভূত প্ৰেতক যি ভজে সি ভূত প্ৰেতকে পাৱে, যি সবে মোক পূজা কৰে সি অক্ষয় পৰমানন্দ মোকে পায়। এমনে আপুনাৰ ভক্তৰ অক্ষয় ফল কহি ভক্তিৰৰ অনায়াস দেখান্ত। যি জনে ভক্তিয়ে মোক পত্ৰ পুষ্প ফল জল মাত্ৰ দেই,সেই শুদ্ধচিত্ত নিষ্কাম ভক্তৰ মঞি পৰম প্ৰীতিয়ে পুষ্পক পৰিধান কৰো, পত্ৰক দেহত ধৰে, ফলক ভোজন কৰো, জলকো পান কৰে।