পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/১১৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অষ্টম অধ্যায়। কৰ আগম শঙ্গা নিবানিতে বৈৰাগ্যৰ অৰ্থে সৃষ্টি প্ৰলয়ৰ অবিচ্ছেদ কহন্ত। পৃৰ্বত যি প্ৰাণী সমূহ আছিল সেই প্ৰাণী সব ক'য়াদি পৰতন্ত্ৰ হুয়া বন্ধৰ দিনত হুয়া বাত্ৰিত লয় যাই। এমনে সেকৰ অনিত্য দেখাই পৰামৰ্শনৰ ৰূপৰ নিত্য কহন্ত। চৰাচৰ জগতৰ কৰণৰা কাৰণ ব্ৰহ্মা আদিৰ গোচৰ। অনাদি সিদ্ধ সকল কাৰ্য কাৰণ নাশ হেলেও নাৰ নাশ নাই, ক অব্যক্ত তাক্ষৰ বুলি, পৰম গুৰুষাৰ্থে যাক কহি, যাক পায়। পুনৰাবৰ্ত্তন নহে সেই মোৰ স্বৰূপ বুঝিব। তাঙ্ক পাইবাৰ উপায় যদ্যপি বিস্তৰে কহিছে, তথাপি ভক্তিক আন্তৰঙ্গ জানি। কে পাৰ্থ যাৰ মধ্যত সকল প্ৰাণী আছে, যি কাৰণ ৰূপে সক জগতক ব্যাপি আছে, সেই পৰম পুৰুষক একান্ত ভক্তি- এসে লাভ, ভক্তি বিনে হান উপায় নাই, এমনে কহিলা। পৰমেশ্বৰ উপাসকসব তান স্বৰূপ পায়া নিবৰ্ত্তন নহে, অভক্ত সব পুনু আবৰ্তন হয়। তাতে কোন পন্থে গৈলে আবৰ্তন নহে, কোন পন্থে গৈলে আবৰ্ত্তন হয়, এই অপেক্ষাত কহন্ত। যি কাল উপলক্ষিত মাগত যান্ত জ্ঞানী কৰ্মীসব অনাবৃত্তি আবৃত্তিক যাই সেই দুই পন্থ কহে। প্ৰথমে অনাবৃত্তি মাৰ্গ শুনা। অগ্নি দ্যোতি দিন শুক্লপক্ষ ষন্মাস উত্তৰায়ণ, এতেক দেৱতাযুক্ত পন্থে যায়। জ্ঞানীসব ব্ৰহ্মক পাৱে। আবৃত্তি পন্থ শুন। ধূম ৰাত্ৰি কৃষ্ণপক্ষ ষন্মাস দক্ষিণায়ন এই দেৱতাযুক্ত মাৰ্গে যায়া কৰ্মীসব স্বৰ্গ পায়া পুণ্যফল ভোগ কৰি পুনু আবৰ্তি আসে। নিবৃত্তি কৰ্ম্ম সহিত উপায়ে ক্ৰম মুক্তি। কাম্য