পৃষ্ঠা:উজুপাঠ- বলদেৱ মহন্ত.pdf/২৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
পিতা মাতাৰ স্নেহ ৷
 

ব্যৱহাৰ নিৰ্গুণ লোকৰ, আছে এনেকুৱা দোষকৰ,
 আনৰ গুণত দুঃখ ভাবে মনে মনে;
নিজে গুণৱন্ত হবলই,  কেতিয়াও চেষ্টা নকৰয়,
 তেনেকুৱা তুমি ন’হ’বাহে কোনো দিনে।

———*————
পিতা মাতাৰ স্নেহ।

দহ মাহ গৰ্ভ বহি, অশেষ যাতনা সহি
 জনমায় পুত্ৰ জননীয়ে;
মল মূত্ৰ এড়ে যত,  নিঘিণি গুছায় তত,
 তাত পড়ি থাকিব নিদিয়ে।
সন্তানৰ সুবদনে, দিয়ে স্তন হৃষ্ট মনে,
 আন কৰ্ত্তব্যক পাছ কৰি;
যি যি বস্তু লঘু অতি,  সাৱধানে স্নেহৱতী,
 ভোজন কৰায় হাত ধৰি।
সন্তানৰ ৰোগ হ'লে,  কান্দে বড় বিয়াকুলে,
 আন চিন্তা নাথাকে মনত;
শয়ন ভোজন এড়ি,  থাকে ঈশ্বকে স্মৰি,
 পুত্ৰ-ৰোগ দেখি অবিৰত।
বৈদ্যৰ ব্যৱস্থা মতে,  দুগ্ধপোষ্য ল'ৰাহতে,
 খাব যদি নোৱাৰে ঔষধ;