পৃষ্ঠা:আশীৰ্ব্বাদ.pdf/১২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১০
আশীৰ্ব্বাদ
পৰশ অৰ্চন নাজানো ভাৱ।

সেৱিছো। ভক্তিবে সবাৰো পাৱ ।
অপিত দ্ৰব্যকে গ্ৰহণ কৰি।

শত অপৰাধ ক্ষমিয়ো হৰি ।।

           ঈশ্বৰ নিবেদিত সমূহৰ দ্ৰব্য, তোমৰা সবক মুঠিটো পোহাটো ধৰি অৰ্পণা কৰোতে, দিওঁতে, থওঁতে, হাত ঘাটি, পাত ঘাটি,হীন-ডেৰি,তাকৰ-সৰহ, অনেক অপৰাধ। সেই অপৰাধ খিনি ঈশ্বৰেও ক্ষমা দিব লাগে, ভকত বৈষ্ণৱ সকলেও ক্ষমা দি অৰ্চনীয় দ্ৰব্যকে মোৰ বুলি লৈ, এই দৰে আগলৈকে ৰাইজৰ পৰিচৰ্য্যা কৰি দিবলৈ থবলৈ শক্তি বিধান কৰি, সমূহ বৈষ্ণৱত অচলা ভক্তি জন্মি, একো অপায় অমঙ্গৰ ভাগী নকৰি নিৰ্বিঘ্নে ৰক্ষা কৰিব লাগে।।

————


ভাৱনা।

ভাল—মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱে পৃথিবীৰ নৰ মনুষ্যক বৈকুণ্ঠৰ লীলা, নৃত্য, গীত দৰ্শাই হৃদয় ক্ষেত্ৰত ভক্তিৰ বীজ বপন কৰিবৰ উদ্দেশ্যে নাট ৰচনা কৰি সাত দিন সাত ৰাতি সাত বৈকুণ্ঠ দেখাই চিন যাত্ৰাত লোক