পৃষ্ঠা:আভাস কাব্য.pdf/১১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
ৰাধা
 

তোমাৰে সইতে পুণু মিলিবৰ মনে,
প্রভাসত পাতে যজ্ঞ কৰুণা আধাৰ॥
প্ৰভাসত গই তুমি পুজিলা আকউ
শ্ৰীকৃষ্ণৰ পাদপদ্ম আতি হেপাহত,
ঈশ্বৰ প্ৰেমত দিলা দেহা উটুৱাই,
লীন হ’ল দেহা তযু কৃষ্ণৰ পাৱত॥
 প্রণমো তোমাক, দেবি! কৰোঁ নমস্কাৰ।
লক্ষ্মী অৱতাৰ তুমি !-- দেখালা মৰ্ত্ত্যত
স্বৰ্গীয় প্ৰেমৰ ছবি, ৰাধা নাম ধৰি
আছিলা দুদিন মাথো তুমি গোকুলত॥
যি কাৰণে আহিছিলা, কৰিলা সাধন
ৰাখি গ’লা ছবি এটী পবিত্ৰ ভাবৰ;
দেখুৱালা জগতক বৰ্ণাব নোৱাৰা
জ্বলন্ত দৃষ্টান্ত এটী ঈশ্বৰ প্ৰেমৰ॥

আভাস কাব্য (page 11 crop)