২য়—এক দুই লেখ—খং নামে চাণ্ডাল! চাণ্ডালৰ হে খং উঠে! তই চাণ্ডাল নে কি?
১ম—তোৰ বাপেৰ চাণ্ডাল!
২য়-তোৰ মাৰ জানো চাণ্ডালনী?
১ম–কি একা তোৰ দেখোন সাহ বাঢ়িহে গৈছে! জনা নাইনে?
২য়—জানিছোঁ—তোমাৰ টুটি গৈছে!
১ম–ৰ বাপেৰে—টুটিছে নে কি হৈছে দেখুৱাওঁ!
[ লৰ মাৰি ২য় টোৰ টেটু চেপি ধৰে গৈ আৰু ২য় টোৱে উপায় নেপাই চিকুটি দিয়ে। ]
উস্ উস্ উস্ কি ঔ! কিহবাই কামুৰিলে ঔ!
২য়—ইস্ ইস্ ইস্ কি ঔ! কিহে কামুৰিলে ঔ! ওক তেও কামোৰ টোতে টোপণীটো তোৰ ভাগিল। ভাল হল সোণাই—এতিয়া পহৰা দিয়া—মই শোঁও।
[ পাগুৰি সোলোকাই পাৰিলৈ শোৱে। ]
১ম–শুৱাব ৰ বাপেৰে—সৌৱা কোনোবা আহিছে।
২য় হয় নেকি? বাৰু তয়ে সমিধান দিবিছোন।
[ বৃন্দা ললিতা আদি সখিবিলাকেৰে সৈতে ৰাধা জটিলা কুটিলা ধনিষ্ঠা আৰু কৃত্তিকাৰ প্ৰবেশ। ]
সখি বিলাকৰ গীত
ৰূদ্ধ দুৱাৰ মুখৰ তোমাৰ অতিথী উপবাসী।
ভিখাৰী তোমাৰ চৰণ ধুলাৰ ভিক্ষা অভিলাষী!
তুমি যে আমাৰ সপোনৰ নিধি
জীৱনৰ ধ্ৰুব লক্ষ্য।
