পৃষ্ঠা:অৱসান.pdf/৮৪

৭৪

[ ২য় অঙ্গ

অৱসান

অবিৰল চকুলোৰ ধাৰা বৰিষণ?

ৰাধা—

আছে কথা—নিবেদিম সকলো পিছত! কোৱা আগে— কিবা হেতু পৰিশ্ৰান্ত তুমিনো ইমান! আনো মই পানীয় আহাৰ— শ্ৰান্তি দূৰ কৰা পান কৰি।

 [ ৰাধাই ভিতৰৰ পৰা নিজহাতে পানী আনি আয়ানক দিয়েহি। আয়ানে খায়। ]

আয়ান—

বৰ তৃপ্ত হলোঁ কমলিনী—! অনুমান হয়— জন্মজন্মান্তৰ হেতু— আজি যেন তৃষ্ণা মোৰ হল নিবাৰণ!

ৰাধা—

জন্ম জন্মান্তৰ হেতু— সচাকৈয়ে আজি হন্তে— ক্ষুধা তৃষ্ণা দূৰ হব তব।

 [ ৰাধাই আয়ানৰ গা স্পৰ্শ কৰে। ৰঙ্গমঞ্চ অন্ধকাৰ হৈ ক্ষস্তেকতে ৰাধাৰ শৰীৰৰ দিব্য জ্যোতিৰে সকলো উজ্জ্বল হৈ পৰে। মুগ্ধ আয়ানে ৰাধা শৰীৰত বিশ্বৰূপ দৰ্শন কৰি তন্ময় চিত্তে কবলৈ ধৰে। ]

আয়ান—

ইকি জ্যোতি, ইকি ৰূপ দেখিছোঁ তোমাৰ! ইকি দেখোঁ তব শৰীৰত! আকাশ—পাতাল—ভূমি—পৰ্ব্বত সাগৰ— নাগ নৰ সুৰাসুৰ গন্ধৰ্ব্ব কিন্নৰ—