পৃষ্ঠা:অৱসান.pdf/৬১

১ম গৰ্ভাঙ্ক ]

৫১

অৱসান

শুনি তযু শ্ৰীমুখৰ— গীত গোবিন্দৰ।

নাৰদ—

হে উদ্ধব! কিয় কৰা অযথা প্ৰশংসা। মৰকত মণি কৰি কণ্ঠত ধাৰণ কোনে বাৰু বিচাৰে প্ৰবাল?

উদ্ধব—

কোটি কোটি জন্ম কৰি তপস্যা সাধন— দেৱতা কিন্নৰে যাক নাপায় আৰাধি— তেনে ভক্ত-পদ-ৰজ অপ্ৰয়াসে লভিলোঁ শিৰত! অভীষ্ট পূৰণ হল জন্ম জন্মান্তৰ!

সাত্যকী—

চোৱা চোৱা সভাসদ্‌ সব! শুনা শুনা তৰ্কজাল! দুই বৃদ্ধ ভকতৰ লাগেহে কন্দল!

কৃতবৰ্ম্মা—

লাগক সাত্যকী! আহাঁ আমি কৰোঁ নিৰীক্ষণ! লাগে যদি অস্ত্ৰশস্ত্ৰ দিম উভয়ক।

নাৰদ—

হে উদ্ধব! বহুদিন নকৰি সমৰ! হীনবল যাদব সকল! বহুদিন হ'ল— ক্ষত্ৰিয় নিঃশেষ হ'ল-