সমললৈ যাওক

পৃষ্ঠা:অৱসান.pdf/৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৪২
[১ম অঙ্ক
অৱসান

কাৰ ই মুৰুলী সখি? কোনে ৰায়!
সচায়েনে কৃষ্ণচন্দ্ৰ উদিল—ব্ৰজত!

বৃন্দা—

সৌৱা ললিতা!

[ লখিবোৰ লৰি ৰাধাৰ কাষলৈ যায়। ]


আনা ফুল! গাঁথা মালা!
সযতনে সজাও সখিক!
উঠা সখি!
ব্ৰজলই প্ৰাণকৃষ্ণ আহিছে তোমাৰ!

[ সখি বিলাকে ফুলেৰে সজায় ]

ৰাধা—

কিয় সখি উল্লাসী ইমান!
কোৱা মোক,
কিবা হেতু আনন্দ ইমান!

বৃন্দা—

সচাকৈয়ে সখি—
হলানেকি উন্মাদিনী তুমি?
শুনা কাৰ বাজিছে মুৰুলী!

ৰাধা—

সেই হেতু উল্লাসী ইমান!
বাতুল হলানে সখি?
কিৰূপে জানিলা ইযে কৃষ্ণৰ মুৰুলী—!

বৃন্দা—

কৃষ্ণ বিনে এনে সুৰ কোনেনো বজায়!
ৰাধা ৰাধা সুৰে বাঁহী বাজে অনিবাৰ!
শ্ৰীকৃষ্ণ বিহনে—
কাৰ সাধ্য এনে ভাবে বজায় মুৰুলী!

ৰাধা— স্থিৰ চিত্তে শুনা সখি—