পৃষ্ঠা:অৱসান.pdf/৪৫

৫ম গৰ্ভাঙ্ক ]

৩৫

অৱসান

লুকাল সৌন্দৰ্য। তোমাৰ মুৰুলী স্পৰ্শ কৰাওঁ সবাকে। নব প্ৰাণ হোক সঞ্চাৰিত! [ গছ বিলাকত বাঁহী স্পৰ্শ কৰায়। ] চোৱাহি মাধব! তাল তমাল বাজি কুঞ্জ কাননৰ— বিৰহত ব্যাকুল তোমাৰ। আজিও নীৰবে টুকি বিৰহ চকুলো, অপেক্ষিছে তযু আগমন! [ মুকলী বুকুত লৈ মুৰুলীকে উদ্দেশ কৰি কয়। ] নাথ! হৃদয় ঈশ্বৰ! কথা কোৱা! ৰাধা বুলি মাতা এটিবাৰ— শ্ৰবণ শীতল হোক— ভস্ম হোক বিচ্ছেদ যন্ত্ৰণা! আহাঁ নাথ! নিভৃতে এবাৰ— আলিঙ্গন দিয়াহি দাসীক। দীৰ্ঘ শত বৰষৰ— তৃপ্ত হোক মিলন বাসনা।  [ ৰাধাই বাঁহীটি সাবটি বুকুত লয় আৰু মনৰ স্বপ্ন-স্মৃতি “ৰাধাকৃষ্ণৰ যুগল মিলন” সপোনৰ দৰে দৃশ্যত প্ৰতিফলিত হৈ অদৃশ্য হয়। ] ৰাধা নাথ! হৃদয় সৰ্ব্বস্ব! কত প্ৰেম! কত দয়া হৃদিত তোমাৰ!