পৃষ্ঠা:অৰ্দ্ধ-আকাশ ৰচনা সমগ্ৰ.pdf/১৫৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

অৰ্দ্ধ-আকাশ ৰচনা সমগ্ৰ

গােপনে সেই সুগন্ধিক বুকুৰ বৰপেৰাত সচিব খুজিছিল তাই। কাৰােবাৰ ওঁঠত হাঁহি হৈ বিৰিঙিবলৈ, বুকুত স্পন্দন হৈ বাজিবলৈ, চকুত স্নেহ হৈ জিলিকিবলৈ ধৰিছিলহে তাই! বৰুণ নাম আছিল তেওঁৰ। কর্মসূত্রে এটি এন জি অ’ চলাই থকা বৰুণক লগ পাই প্রথম দৃষ্টিতেই আপােনত্ব গঢ় লৈ উঠিছিল। এই বৰুণৰ লগতেই পাৰিজাতে জীৱন যুদ্ধত একেলগে বাট বুলিবলৈ পােৱা হলে সুখী হ'লহেঁতেন। সম্পূর্ণ হ'লহেঁতেন তাইৰ সত্তা। কিন্তু নহ'ল। প্রাঞ্জলে নিদিলে এনে হ'বলৈ। কি যে নির্দয়তাৰে তাইৰ আগত মাক দেউতাকৰ ঋণ শুজাৰ প্ৰস্তাৱ লৈ থিয় দিছিল সি! প্রস্তাৱ নহৈ যেন দাবী। ঃ আজি তুমি য'ত আছ, যেনেদৰে আছা, সেয়া মা-দেউতাৰ আশীর্বাদ আৰু মৰম। স্বীকাৰ নকৰানে সেয়া তুমি? মা দেউতাৰ ঋণ শুজিবলৈও তুমি এইকণ কৰিব নােৱাৰা ? তেওঁলােকৰ মৰমৰ প্রতিদান দিবলৈও অপাৰগ নে তুমি?- খঙত কপিছিল তাই। ঃ কি? কি কথা কয় আপুনি? খুৰ খুৰীক মাজলৈ নাটানিব। তেওঁলােক আপুনিৰ দৰে স্বাৰ্থপৰ নহয়। মৰমৰ প্রতিদান তেওঁলােকে নিবিচাৰে। স্বার্থপৰ আপুনিহে। কেনেকৈ ইমান নীচ হ’ব পাৰিলে প্রাঞ্জল দা? ও ডেম! ষ্টকলিং মি দাদা দাদা। আই এম নট য়ৰ “দাদা”। আৰু কি কৈছা? হয় মই স্বার্থপৰ। তােমাক পাবৰ কাৰণে ইয়াতকৈও নীচ হম মই। মই ভগৱান নহয়।

আপুনি মােৰ দাদাৰ দৰে।

ও দৰে বুলি তুমি ভাবা। নহওঁতাে।- সুস্থিৰ অৱস্থাত কথাবােৰ ভাবি চাইছিল তাই। ঠিকেইতাে। তাই দাদা বুলি মাতিলে কি হ'ব, কোনাে তেজ মঙহৰ সম্পর্কতাে সিহঁতৰ মাজত নাই! খুৰাক খুৰীয়েকৰ মমতাৰ ধাৰ তাই কেতিয়াও শুজিব নােৱাৰে। এইটো সঁচা যে তেওঁলােকে তাইৰপৰা একো প্রতিদান নিবিচাৰে; কিন্তু যিদিনা তেওঁলােকে গম পাব যে প্রাঞ্জলৰ এনে অস্থিৰ, উন্মাদ প্রায় অৱস্থাৰ বাবে, দুখ-ইচ্ছা-অপূর্ণ হেঁপাহৰ বাবে দায়ী একমাত্র তাই, তেতিয়া তেওঁলােকে তাইক এতিয়াৰ দৰেই মৰম কৰিবনে? হাজাৰ হলেও প্রাঞ্জল তেওঁলােকৰ নিজ সন্তান। প্রাঞ্জলে ভবাৰ দৰে যদি তেওঁলােকেও ভাবিছে; তেতিয়া ? তেতিয়া কি হ'ব? ঋণ শুজিবৰ কাৰণে বৰুণক প্ৰতাৰণা কৰিব পাৰিবনে তাই? ভবাতকৈও জটিল পৰিস্থিতিয়ে তাইৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল। বৰুণৰ কথা গম পােৱাৰ দিনাই প্রাঞ্জলে ঘৰত ঘােষণা কৰিছিল- সি বিয়া কৰালে পাৰিজাতকে কৰাব। প্রথমে আচৰিত হৈছিল সকলাে। আপত্তি অথবা সমর্থন, একোৱেই কৰা নাছিল তেওঁলােকে। খুৰাকে পাৰিজাতক ফোন কৰিছিল-

কথাবােৰ সঁচা নে কি অ’ মাজনী? মই তােমাৰ দেউতাৰ দৰে। মােক সকলাে খুলি ক'ব পাৰা তুমি। তােমাৰ সিদ্ধান্ত

যিয়েই হওক, মই সমর্থন কৰিম। - ফোনৰ আনটো মূৰত নিশ্ৰুপ হৈ ৰৈছিল পাৰিজাত। তেন্তে প্রাঞ্জলৰ লগত তেনে এক সম্পর্ক ঘটিলেও তেখেতৰ আপত্তি নাই! তেখেতল কথাত প্রাঞ্জলৰ প্ৰস্তাৱক প্রশ্রয় দিয়াৰ সুৰ এটা শুনা পাইছিল তাই। হয়তাে সেয়া পাৰিজাতৰ ভুল আছিল। হয়তাে তেওঁ পাৰিজাতৰাে প্ৰাঞ্জলৰ প্ৰস্তাৱত সমর্থন থাকিব পৰাৰ সম্ভাৱনীয়তাত দৃষ্টি ৰাখি নিৰপেক্ষভাৱে কথাষাৰ সুধিছিল। তথাপিও কিয় জানাে, পাৰিজাতৰ অকণাে ভাল লগা নাছিল। নিজৰেই অজানিতেই তাই বিচাৰিছিল, খুৰাকে বিৰােধ কৰক প্রাঞ্জল। গালি পাৰক ! সেয়া নহ'ল। তাৰ পাছতেই আৰু যেন বিভ্রান্তিৰ চাকনৈয়াৰ ভিতৰলৈ সােমাই গ'ল তাই। খুৰাকৰ আপত্তি নাই। এই ভাৱটো মনলৈ সােমাই যােৱাত আৰু সংকুচিত হৈ পৰিল তাই। শইকীয়া দম্পতীৰ মৰম, স্নেহ, আশ্ৰয়ৰ তলত ঋণগ্রস্ত পাৰিজাত। ইয়াৰ পাছত যদি প্রাঞ্জলৰ অপূর্ণ ইচ্ছা, দুখৰ কাৰণ তাই হয় বুলি তেওঁলােকে জানে,লজ্জিত নহবনে তাই? ক'ত থাকিব সেই মৰমৰ মূল্য ? ওৰে জীৱন বিবেক দংশনত ভূগি থাকিব তেতিয়া তাই। নাই নাই! তাইক ভালপােৱা নালাগে। বৰুণৰ সতে প্রেম সফল নহ'লেও, প্রতাৰিকা নাম পালেও তাই সহি থাকিব পাৰিব; কিন্তু অকৃতজ্ঞৰ নাম লৈ জীয়াই থাকিব নােৱাৰিব। লাইন কাট খাইছিল। ফোনটো আকৌ বাজিছিল। ৰিচিভ কৰি লৈ কোনােমতে জড়তাৰে আওঁৰাইছিল তাই, বুকুত খুন্দা মাৰি ডিঙিত লাগি ধৰা শব্দকেইটা- ও তেওঁ সঁচা কৈছে খুৰা। সকলােবােৰ মােৰ ইচ্ছানুযায়ীয়েই হৈছে। অর্ধ-আকাশ ঃ ৰচনাসমগ্র, প্রথম খণ্ড