পৃষ্ঠা:অৰ্দ্ধ-আকাশ ৰচনা সমগ্ৰ.pdf/১৪৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

অৰ্দ্ধ-আকাশ ৰচনা সমগ্ৰ

১৪৪ মাত হৰিল। বিয়াৰ সময়ত দেখুন প্রিয়ম এই কৈছিল একো লগত আনিব নালাগে বুলি। তাৰ কথামতে একো ননা হ'লে আজি বাৰু তাইৰ কি অৱস্থা হলহেতেন! ছােৱালীজনীক বুকুতে লৈ তাই ৰুমত সােমাই থাকিল। ভনীয়েকৰ বিয়াৰ বাবে প্রিয়মেই বজাৰ কৰি আনিলে ভাগে ভাগে সকলােলৈকে। কিন্তু কাৰাে মনত এবাৰাে নপৰিল যে কাপােৰৰ নামত ফটাকানী এটুকুৰা তাইলৈও আনিব লাগে। তাই এইয়াই তাইৰ প্রাপ্য বুলি মনে মনে থাকিল। কাপােৰৰ প্রতি ইমান মােহ নাই তাইৰ। তাতে সিহঁত বহু ধনী মানুহ। তাই সাধাৰণমানুহৰ ঘৰৰ ছােৱালী। সিহঁতৰ ভাষাত। এদিন কথাৰ মাজত শাহুয়েকে তাইক ৰিয়াৰ কথা ক'লে ... পুনৰ তাই উচপ খাই উঠিল। ৰিয়া ..কোন ৰিয়া তাই সুধিলে ...শাহুয়েকে কলে কিয় আমাৰ বাবায়ে অনা কথা আছিল আক। বৰ ধনী মানুহৰ ঘৰৰ ছােৱালী। বহুত টকা আছিল সিহঁতৰ।...তুমিনাজানা নেকি?”...অবাক হৈ গ'ল তাই।। আছে নে এনে মাতৃ যি নিজ পুত্ৰৰ ধােকা খােৱা প্ৰেমৰ কথা বােৱাৰীৰ আগত ক’ব পাৰে !!! পুত্ৰৰ সংসাৰখন আউল লাগিব বুলিও তেওঁ এবাৰ ভাবি চোৱা নাই নে?...নে আউল লগাটো বিচাৰিছে তেওঁ ... ...শাহুয়েকৰ মুখত ৰিয়াৰ নাম শুনি তাইৰ ধৈৰ্য্যৰ বান্ধ খুলি গৈছিল। কিন্তু মুখেৰে একো নক'লে। তাইৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে ধনী ঘৰৰ ছােৱালী ৰিয়াক যৌতুকৰ আশাত ঘৰৰ সকলােৱে মনে প্রাণে বিচাৰিছিল বােৱাৰীৰূপে। কিন্তু নিজৰ পুতেকৰ বুকুত প্রচণ্ড আঘাত দি আনৰ পত্নী হােৱা ছােৱালীজনী যে এতিয়াও তেওঁলােকৰ মনত ৰৈ আছে সেই কথা ভাবিহে তাই আচৰিত হ'ল। লাজ লাগিল তাইৰ মানুহ ঘৰৰ মানসিকতা দেখি। এই কথা তাই প্রিয়মক কৈছিল৷ ইমান ধনী ঘৰৰ ছােৱালী পাই কিয়নাে সি বিয়া নকৰালে। অন্তত তাইকে বিয়া কৰােৱা হলে নিজে এইবােৰ কথা শুনি থাকিব লগা নহ'লহেঁতেন। ৰান্ধনী ঘৰত তাই ভাত বনাই থাকোতে শহুৰেকে শাহুয়েকক কোৱা তাই শুনি থাকে। ৰিয়াৰ লগত হেনু গাড়ীও দিছিল।...তেতিয়াশাহুয়েকে কৈছিল ইচৰাম! আমিয়েই পালােহেঁতেন নহয় গাড়ীখন...সেই কথা শুনি তাই গােটেই মানুহজনী জথৰ হৈ গৈছিল। ইমান নির্দয় মানুহ নে এওঁলােক? এজনী মানুহৰ আগত পুতেকৰ প্ৰেমিকাৰ ঘৰৰ কথা আলােচনা কৰি থাকিব পাৰে ...। এইবােৰ কথাই যে পাে-বােৱাৰীৰ সংসাৰ জ্বলাই দিব পাৰে সেই কথাটো ইমান ডাঙৰ মানুহহৈ তেওঁলােকে বুজি পােৱা নাই নে....। সুধি সুধি কথাবােৰ তাই প্রিয়মৰ পৰা জানিছিল। অৱশ্যে সিও নিজেই ক'বলৈ ভাল পাইছিল। ৰিয়াৰ দেউতাক এটা বিভাগৰ চাকৰিয়াল আছিল। বহুতাে বাহিৰা টকা উপার্জন কৰিছিল। এবাৰ হেনু এটা ৫০,০০০ লাখ টকাৰট্রাংক এটা সি নিজেই পুলিচৰ চকুত ধূলি দি ঘৰলৈ আনি দিছিল। আৰু ৰিয়াৰ লগত বিয়া হ'লে সেই টকাৰ ভাগ সিও পাব বুলি হেনু মাকে ভাবি আছিল।...কথা শনি তাই অবাক। থুৱাই দিবৰ মন গৈছিল তাইৰ ঘৰখনৰ মানুহবােৰক ... .....আৰু প্রিয়ম ...সি কেনে ল’ৰা ...? তাইৰ আগত দেখু বৰ আদৰ্শৰ কথা কয়। আৰু লােকৰ চোৰ কৰা টকাৰ ভাৰ লৈ নিজকে কিমান নাঙঠ কৰি দিলে। ছিঃ ছিঃ টকাৰ বাবে মানুহ ইমান তললৈ নামিব পাৰেনে।..কিয় নাজানিলে তাই এইবােৰ কথা বিয়াৰ আগতে...! তাই নিজৰ দেউতাকৰ কথা মনলৈ আহিল। তেওঁও এটা ভাল পদবীতে আছিল। কোনাে দিন টকাৰ বাবে অসৎ উপায়। অবলম্বন কৰা নেদেখিলে। কিমান দুখীয়া মানুহৰ ঘৰৰলৰাক চাকৰি দিলে, বিনিময়ত একো নােলােৱাকৈ। নিজে দেখা তাই। হাত যােৰ কৰি দেউতাকৰ ওচৰত বহি থকা সেই বৃদ্ধাগৰাকী, হাতত দৈ গাখীৰ ৰঙাবৰা চাওলৰ ভাৰ লৈ চাকৰিৰ বাবে ঘৰত দিবলৈ অহা। সকলাে দেউতাকে ঘূৰাই পঠিয়াইছিল......আৰু এইবােৰ মানুহৰ মানসিকতা চোৱা, লােকৰ অসৎ উপার্জনৰ টকাকেইটা ৰিয়াই ঠগি থৈ যােৱাৰ পাছতাে পাহৰিব পৰা নাই। তাইৰ ঘৰৰ তুলনাত এই ঘৰখন বৰ দুখীয়া যেন লাগিল তাইৰ। ...কথাই কথাই প্রিয়মৰ মাকে ৰিয়াৰ কথা তাই ক শুনাই থকাটো নিয়মৰ দৰে হৈ পৰিল। কাৰণ তাই ভাল যৌতুক লগত আনিব নােৱাৰিলে। ...এদিন কৰবাৰ পৰা পুৰণি এলবাম এটা আনি ৰিয়াৰ ফটো তাইক দেখুৱাইছিল। চাইছিল তাই। কাৰণ তাই আবেগ বিহীন এক প্রাণীলৈ পৰিণত হৈছিল।...এইখন ঘৰত তাইৰ হৃদয় এখন যে আছে, এইবােৰ কথাৰ বাবে তাই যে কষ্ট পাব পাৰে সেই কথা ভাবিবলৈ তাত কাৰাে প্ৰয়ােজন নাছিল। মাকেই কৈছিল সি হেনাে তাইক আঙঠিও দিছিল...। তাই তেতিয়া শাহুয়েক কলৈ পুতৌ ওপজিছিল...নিজৰ লৰা ক'লৈ গৈছিল, কাৰ ঘৰত নিশা আছিল,.. মনে মনে অর্ধ-আকাশ ঃ ৰচনাসমগ্র, প্রথম খণ্ড